مختصر و مفيد مي توان تنها به بخشي از عوامل موثر بر پيامدهاي منفي موجود در عرضه مديريتي ايران را در اينجا ذكركرد ولي اين بدين معني نيست كه نكات مثبتي در نظام مديريتي ايران وجود ندارد ويا تمام مشكلات مديريتي تنها در قالب اين نوشتار خلاصه مي گردد در هر حال مي توان بصورت تيتر وار مهمترين چالشهاي مديريتي ايران را به شرح ذيل برشمرد:

·   ايجاد بحرانها تنشها  تحولات  تغييرات وضربه هاي شديد و فراوان و مكرر و متعدد براي حكومت جديد التاسيس اسلامي در دوره عمر 27 ساله

·        عدم وجود احزاب سياسي قدرتمند تاريخي و چرخش هاي سياسي بي هدف و كم اثر

·        پشت سر گذاشتن جنگ فرسايشي 8 ساله و ضربه خوردن شديد اقتصادي وهمچنين تحريم طولاني

·        تقسيم قدرت بين مراكز مختلف و عدم انسجام در حكومت

·        وجود مراكز مختلف تصميم گيري و تداخل در اداره كشور

·        رشد ارزشهاي پوچ و بي اساس و سركوب ارزشهاي علمي و واقعي

·   برخورد عقايد بين نسل اول زجر كشيده ايثارگر آبديده سنت گرا و شاغل امروز با نسل هاي دوم و سوم نوگرا  مدعي  رفاه طلب ومنظر فردا

·        عدم اعتقاد واقعي به مديريت علمي و سيستمي با تكيه بر مديريت اصول گرا بجاي مديريت دانايي

·        عدم ارتباط مديريت تئوريك با مديريت اجرايي در نظام اداري كشور

·        عدم وجود سياستهاي پايدار اقتصادي و سياسي و ضعف بنيادين در برنامه ريزي

·        رشد فرهنگ قانون گريزي باتكيه بر صاحب منصبان و قدرت مداران زر و زور در جامعه

·        بهره وري كارايي و اثر بخشي بسيار پايين در نظام اداري كشور در مقايسه با كشورهاي هم رديف

اداره چنين مملكتي نياز دارد به:

 

·   استقرار سيستم مديريتي نظام مند باز به جاي بسته- فراملي به جاي ملي – برون گرا به جاي درون گرا – گروه گرا به جاي فردگرا

·        تغيير بنيادين از فرهنگ نا پذير استبدادي در يك دوره نسبتا طولاني با تلاشهاي خستگي ناپذير مبادي علمي و سياسي كشور

·        مقررات زدايي وجايگزيني قوانين شرعي بدون تحريف  تا برقراري عدل و قسط

·   ايجاد تحول اساسي در نظام اداري كشور كه متسفانه خود ترمز اين تحول مي باشد يا به عبارت ديگر بايد مجري را اصلاح كرد تا او خود سيستم اداري را اصلاح نمايد

·        استفاده از لياقت و شايستگي به جاي سعايت و بايستگي

·        تدوين نظام مديريت پويا با تامين شرايط احراز و انتصاب به جاي انتساب

·        پذيرفتن تغيير وتحول در عرضه بين المللي و رقابت جهاني با حفظ منافع ملي

·        برنامه ريزي دقيق به صورت كوتاه مدت ميان مدت و دراز مدت بجاي روز مرگي هاي موجود

·        هدايت نظام مديريتي از روش سنتي سياسي به علمي كار آمد و اثر بخش